اما پسر او را خواجه احمد بن محمد بن عميره استاد يعقوب در كتاب لباب الالباب مدح گويد برين صفت « 1 » كه : علت درجة فضله و احمدت طريقته فى نظمه و نثره ، و انقاد له نهج البلاغة فهو يسير فيه سير الجواد فى الارض الجهاد . و چون عميد ابو بكر القهستانى كه دبير و مشير سلاطين بود از عراق با نيشابور رسيد خواجه احمد بن محمد بن عميره قصيدهء فرستاد بوى ، مطلع آن قصيده اين بود كه بشرى فان الدهر منجز وعده * للشيخ مولانا و مطلع « 2 » سعده عميد ابو بكر قهستانى در ميان هر دو بيت بيتى جواب گفت بر بديهه « 3 » ، و خواجه احمد گويد درين قصيده سترى على رغم العد و محله * من حاله كمحله من مجده و مطلع جواب از انشاى عميد ابو بكر قهستانى اينست كه ارجو به حمد اللّه ليس بحمده * لطف اللطيف به سيدى و بعبده يا احمد بن محمد بن عميرة إله * جشمى ما جشمتنيه استأده « 4 » اوتيت سؤلك خذر سولك « 5 » انه * معه بخاتم ربه و بشده من غير هذا الضرب كنت احبه * لكن دهرى طعنة فى كبده و ديوان محمد عميرة و ديوان پسرش احمد و رسايل ايشان زيادت از پنج مجلد باشد ، و من منظوم على بن احمد بن محمد عميرة يا ناهجا طرق الآداب محتكما * على الكتابة ايضاحا و تبيانا انت الامام لنا فيما نحاوله * و نحن طوعك اقرارا و اذعانا الفقيه ابو الحسين محمد بن عبد الواحد البهمن‌آبادي من اولاد سيف اللّه خالد بن الوليد ، نبيره و همنام او را فقيه ابو الحسين بهمنابادى من ديدم روز عيد اضحى ، نزديك پدرم آمد فى سنة ثمان و خمسمائة ،

--> ( 1 ) نص ، برين صنعت و در نب ، بدين صيغه . ( 2 ) لطالع . ( 3 ) نص ، در بديهه . ( 4 ) سا . ( 5 ) نص ، جد رسوله و در نب جد رسول .